Οι μάγοι δεν καταδικάζουν ποτέ τις επιθυμίες.
Άλλωστε, ακριβώς επειδή ακολούθησαν τις επιθυμίες τους, κατάφεραν να γίνουν μάγοι. Η κάθε επιθυμία γεννιέται από κάποια παλιότερη επιθυμία. Η αλυσίδα των επιθυμιών δεν τελειώνει ποτέ. Είναι η ίδια η ζωή.
Μη θεωρείτε καμία επιθυμία άχρηστη ή εσφαλμένη, κάποια μέρα όλες θα εκπληρωθούν. Οι επιθυμίες είναι σπόροι που περιμένουν την εποχή τους να ανθίσουν. Από ένα και μόνο σπόρο επιθυμίας ξεφυτρώνουν ολόκληρα δάση.
Σεβαστείτε κάθε επιθυμία μες στην καρδιά σας, όσο ασήμαντη κι αν φαίνεται. Κάποια μέρα, αυτές οι ασήμαντες επιθυμίες θα σας οδηγήσουν στον Θεό.
Ήταν ανήμερα των Χριστουγέννων , όταν ο νεαρός Αρθούρος τράβηξε το σπαθί από το βράχο. Από όλο το πλήθος που παρακολούθησε τον άθλο του, ο Αρθούρος δοκίμασε τη μεγαλύτερη έκπληξη. Που είναι ο Μέρλιν; Αναρωτήθηκε, σίγουρος ότι ο δάσκαλος του είχε πραγματοποιήσει αυτό το θαύμα με τα μαγικά του. Ο Μέρλιν, όμως δεν φάνηκε πουθενά.
Αργά τη νύχτα, όταν όλοι είχαν πέσει για ύπνο, ο Αρθούρος ξαγρυπνούσε ακόμα και συλλογίζονταν αν ήταν πράγματι το πεπρωμένο του να γίνει βασιλιάς. « Σε χρειάζομαι, Δάσκαλε», ψιθύρισε. Ξαφνικά , διέκρινε ένα φως κάτω απ’ την πόρτα του. Πετάχτηκε όρθιος και την άνοιξε, αλλά δεν είδε το μάγο. Ήταν ο Κέι, ο θετός του αδερφός.
“ Γιατί δεν κοιμάσαι; “ , τον ρώτησε. Ο Αρθούρος πήγε να απαντήσει, αλλά καθώς γύρισε πάλι προς το δωμάτιο, κράτησε την αναπνοή του. “ Για σήκωσε λίγο το κερί σου “ , είπε. Ο Κέι, υπάκουσε και το φώς του κεριού έπεσε πάνω σε τρία αντικείμενα που είχαν εμφανιστεί πάνω στο κρεβάτι του Αρθούρου : ήταν μια αχυρένια κούκλα, σπασμένη σφεντόνα κι ένας ραγισμένος καθρέφτης.
“Τα βλέπεις αυτά;” μουρμούρισε ο Αρθούρος. Ο Κέι τον κοίταξε παραξενεμένος. “ Τα βλέπω “, είπε, “αλλά δεν καταλαβαίνω τι είναι’”.
« Προσευχήθηκα για τη βοήθεια του Μέρλιν και παρουσιάστηκαν μπροστά μου. Αυτή η κούκλα ήταν το πρώτο μου παιχνίδι”, εξήγησε ο Αρθούρος, παίρνοντας τη στο χέρι του. “θα πρέπει να ήμουν δύο χρονών όταν μου την έφτιαξε ο Μέρλιν. Τη σφεντόνα την έφτιαξα μόνος μου από δέρμα ελαφιού κι ένα κλαρί ιτιάς, όταν ήμουν οχτώ. Αυτό το ραγισμένο καθρέφτη τον βρήκα στο δάσος, όταν έκλεινα τα δώδεκα. Ξέρεις τι κοινό έχουν μεταξύ τους; “ Ο Κέι κούνησε αρνητικά το κεφάλι. “Ήταν τα πιο σημαντικά πράγματα που είχα ποτέ, το καθένα στον καιρό του και να’ τα πάλι εδώ μπροστά μου.”
“ Άχρηστα σκουπίδια “, σχολίασε ο Κέι.
“Kι όμως, είμαι πολύ χαρούμενος που τα ξαναβλέπω, γιατί τώρα ξέρω ότι ο Μέρλιν δεν έφυγε ποτέ από κοντά μου. Βλέπεις, Κέι, όταν ήμουν δύο χρονών, ήθελα μόνο παιχνίδια. Όταν ήμουν οχτώ, ήθελα μόνο να κυνηγάω σπουργίτια και σκιουράκια – κι όταν έγινα δώδεκα, το μόνο που ήθελα ήταν να κοιταχτώ σ’ ένα καθρέφτη για να διαπιστώσω εάν τα κορίτσια θα μ΄ έβρισκαν ωραίο ή άσχημο . Όλα αυτά δεν έχουν πια σημασία για μένα, αλλά το καθένα τους θα ήταν ένα σκαλί που μ’ έφερε ως εδώ. Με τον ίδιο τρόπο θα βάλω κάποια μέρα στην άκρη το στέμμα μου, παρ’ όλο που ετούτη τη στιγμή είναι το πεπρωμένο μου και το μοναδικό πράγμα που επιθυμώ.
Ο Κέι ήταν ένα απλοϊκό παλικάρι, που αντιμετώπιζε με δέος τη μοναρχία, “ Για ποιο λόγο να πετάξει ένας βασιλιάς το στέμμα του; “ ρώτησε κατάπληκτος.
“Eπειδή θα έρθει μια στιγμή που αυτό το στέμμα θα είναι εξίσου ασήμαντο σε μια αχυρένια κούκλα, εξίσου άχρηστο με μια σπασμένη σφεντόνα κι εξίσου ματαιόδοξο μ’ έναν καθρέφτη . Νομίζω ότι αυτό ήταν το μήνυμα που μου έστειλε απόψε ο Μέρλιν.”
KΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ
Η επιθυμία κρατάει μια παράξενη θέση στην καρδιά μας ,γιατί παρόλο που διανύουμε τη ζωή μας επιθυμώντας το ένα πράγμα μετά το άλλο , οι παλιές μας επιθυμίες απορρίπτονται λες και ποτέ δεν σήμαιναν τίποτα για μας. Οι επιθυμίες δεν έχουν τελειωμό , ανεξάρτητα από το πόσες πραγματοποιούνται , ενώ, ταυτόχρονα ,καμία επιθυμία δεν διαρκεί τόσο ώστε να μας επιτρέψει να αφήσουμε μια για πάντα πίσω μας αυτή την τάση.
“Είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει όλο και περισσότερα πράγματα”, είπε ο Μέρλιν στον Αρθούρο. “Η επιθυμία είναι που σε καθοδηγεί κατά τη διάρκεια του βίου σου , ώσπου φτάνει κάποτε η ώρα να επιθυμήσεις μια ανώτερη ζωή. Μην ντρέπεσαι, λοιπόν, επειδή θέλεις τόσα , αλλά να μην έχεις και την αυταπάτη πως αυτό που θέλεις σήμερα θα σου είναι αρκετό αύριο.”
Eίναι ολοφάνερο ότι οι επιθυμίες δεν τελειώνουν ποτέ, αυτό, όμως, δεν σταμάτησε πολλούς ανθρώπους –συχνά ιδιαίτερα πνευματικούς ανθρώπους –από το να προσπαθούν να αποκηρύξουν την επιθυμία. Στη Δύση, οι Χριστιανοί καταδικάζουν την αδυναμία της σάρκας, εξαιτίας των ταπεινών επιθυμιών της. Στην Ανατολή , ο Βουδισμός ισχυρίζεται ότι η επιθυμία βρίσκεται στη ρίζα του ατέρμονου κύκλου της ευχαρίστησης και του πόνου. Ωστόσο, ο μάγος θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να κατηγορούμε την επιθυμία.
“ Όταν βγεις έξω στον κόσμο “,είπε ο Μέρλιν στο νεαρό μαθητή του,” θ’ αποκτήσεις ένα έπαθλο που όλοι θα εποφθαλμιούν. Αυτό θα στρέψει χιλιάδες άντρες εναντίον σου και θα σε οδηγήσει σε πολύχρονες συγκρούσεις για να κερδίσεις το στέμμα σου “
“ Tότε δεν θέλω το στέμμα “, είπε ο Αρθούρος προβληματισμένος.
“ Όχι, δεν είναι αυτή η λύση “, απάντησε ο Μέρλιν. “ Η επιθυμία προκαλεί μεγάλες αναταραχές στους θνητούς , αλλά ήταν μέσα στα σχέδια του Θεού να έχετε επιθυμίες.
“Μα η επιθυμία τυφλώνει τους ανθρώπους και τους κάνει εγωιστές. Καταλήγει στη βία, όπως μόλις τώρα προφήτευσες. Σπέρνει την άγνοια και στρέφει τον έναν άνθρωπο εναντίον του άλλου.”
“Όλα αυτά που ανέφερες είναι χρήσεις της επιθυμίας”, του υπέδειξε ο Μέρλιν. “ “Όπως πάντα, υπάρχει κι εδώ ένα μυστήριο που είναι σε θέση να λύσει μόνο εκείνος που ψάχνει. Είναι η επιθυμία κάτι καλό, κάτι κακό ή τίποτε από τα δύο; Θα σε βοηθήσω λίγο. Για να ανακαλύψεις την αληθινή φύση της επιθυμίας, θα πρέπει να ξεκινήσεις χωρίς κρίση. Να τιμάς την κάθε σου επιθυμία, έστω και την πιο μικρή. Να τις τρέφεις μέσα στην καρδιά σου. Μην παλέυεις να αποκτήσεις αυτό που ζητάς. Να ξέρεις ότι το υψηλότερο σου πνεύμα τοποθέτησε μέσα σου αυτή την επιθυμία κι ότι αυτό θα φροντίσει να την υλοποιήσει. Ίσως διαπιστώσεις ότι το κακό που υπάρχει σε μια επιθυμία δεν είναι αυτή καθαυτή, αλλά ο αγώνας που καταβάλλει ο άνθρωπος για την πραγματοποίηση της.”
Ο μάγος δεν κοπιάζει να επιβάλει τη δική του άποψη , να αδράξει , να κερδίσει ή να κάνει κάτι κτήμα του, επειδή βλέπει την επιθυμία σαν κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδίου που έχει καταστρώσει το πνεύμα. “Στην πραγματικότητα, η επιθυμία εκφράζει την ύστατη ανάγκη σου να ξαναβρείς την τελείωση. Από τη στιγμή που γεννήθηκες, ήταν γραφτό να μην αισθανθείς απόλυτα ικανοποιημένος από τις επιτυχίες, τα αποκτήματα ή την κοινωνική σου θέση. Κανένας εξωτερικός παράγοντας δεν μπορεί να το πετύχει αυτό.”
“Τότε γιατί ο Θεός έπλασε τόσα αντικείμενα επιθυμίας; “, ρώτησε ο Αρθούρος.
“Και γιατί όχι; Που βρίσκεις το κακό στο να θέλεις όλο και περισσότερα πράγματα απ’ αυτό τον κόσμο, εφόσον αξίζει κατ’αρχήν να θέλεις τον κόσμο; “ απάντησε ο Μέρλιν. “Θεώρησε την επιθυμία σου σαν μια προθυμία να λάβεις ότι θέλει να σου προσφέρει ο Θεός. Ετούτος ο κόσμος είναι ένα δώρο :δεν εξαναγκάστηκε ο Δημιουργός να τον φτιάξει. Η ικανότητα του Θεού να σου προσφέρει περιορίζεται μόνο από την ανικανότητα σου να λάβεις”.
“Αν είναι έτσι, τότε γιατί να μη μας χαρίσει ο Θεός κι ένα μονοπάτι που να οδηγεί κατευθείαν σ’αυτόν; “ ρώτησε ο Αρθούρος.
“Μα το έχει κάνει. Η επιθυμία είναι αυτό το μονοπάτι, γιατί οι δικές σου επιθυμίες κι ανάγκες είναι ο πιο σύντομος δρόμος προς αυτόν. Γιατί να σου προσφέρει ο Θεός κάτι προτού εσύ να το θελήσεις; Όταν εξετάζεις τις επιθυμίες σου και τις απορρίπτεις , έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί το κάνεις; Η απόρριψη μιας επιθυμίας ισοδυναμεί με την απόρριψη της πηγής της, που είναι ο εαυτός σου. Όταν φοβάσαι την επιθυμία σημαίνει ότι φοβάσαι τον εαυτό σου . Το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η επιθυμία , αλλά το τι συμβαίνει όταν αυτή εμποδίζεται ή ανατρέπεται. Τότε αρχίζει η διαδικασία του αγώνα και της κρίσης.
“Αν έβρισκες τον τρόπο να εκπληρώνεις όλες τις επιθυμίες σου-πράγμα που είχε εξ’ αρχής κατά νου ο Θεός για σένα- θα καταλάβαινες ότι δίχως επιθυμία δεν θα υπήρχε ανάπτυξη. Φαντάσου τον εαυτό σου σαν ένα παιδί που δεν ήθελε τίποτε άλλο εκτός απ΄ το να παίζει πάντα με τα παιχνίδια του . Δίχως νέες επιθυμίες να ξυπνούν διαρκώς μέσα σου, θα ήσουν καταδικασμένος σε αιώνια ανωριμότητα. “
BΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ
Τα λόγια του Μέρλιν για την επιθυμία αγγίζουν ένα ευαίσθητο σημείο, καθώς ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να αποκτούν όλο και περισσότερα υλικά αγαθά. Το αποτέλεσμα αυτής της απόκτησης ,όμως , δεν υπήρξε ποτέ η απόλυτη ευτυχία. Πίσω από την αφθονία κρύβεται πολύ συχνά ένα πνευματικό κενό. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ντρέπεται κανείς , επειδή θέλει να έχει ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο ή ένα λογαριασμό στην τράπεζα. Το πνευματικό κενό δεν δημιουργήθηκε από την επιθυμία για υλικά αγαθά. Δημιουργήθηκε από την προσμονή μας να πάρουμε απ’ αυτά τα υλικά πράγματα κάτι που δεν μπορούν να δώσουν. Η ύλη δεν μπορεί να καλύψει πνευματικές ανάγκες. Το γνωμικό που λέει ότι ένας πλούσιος έχει τόσες πιθανότητες να μπει στον παράδεισο όσες έχει και η κάμηλος να περάσει μέσα από την τρύπα μιας βελόνας δεν αποτελεί καταδίκη του πλούτου. Υποδεικνύει απλώς ότι το χρήμα δεν έχει πνευματική αξία. Το χρήμα δεν είναι η πύλη του παραδείσου.
Οι μάγοι δίδασκαν πάντοτε στους μαθητές τους ότι η επιθυμία είναι ένα μονοπάτι. Στην αρχή, οι επιθυμίες μας αφορούν την απόλαυση, την επιβίωση, την εξουσία. Με τον καιρό ,όμως ,το μονοπάτι της επιθυμίας οδηγεί πέρα από αυτές τις ικανοποιήσεις- που είναι ταπεινότερες, αλλά πιο πρώιμες. Όπως ένα παιδί βαριέται τα παιχνίδια του σε κάποια ηλικία, έτσι και η ανάγκη για όλο και περισσότερα υλικά αγαθά οδηγεί τελικά έναν άνθρωπο σε ένα φυσικό στάδιο , όπου η επιθυμία για το Θεό γίνεται ύψιστης σημασίας. “ Μη φοβάσαι ότι θα αρχίσεις ξαφνικά να αναζητάς το Θεό “, είπε ο Μέρλιν. “Από την ώρα που γεννήθηκες τον έψαχνες, μόνο που στην αρχή ο Θεός που γύρευες ήταν τα παιχνίδια, μετά η επιδοκιμασία ,μετά το χρήμα , ο έρωτας ή η δύναμη.
“Όλα αυτά τα θεοποιούν και τα λαχταρούν οι θνητοί με πάθος .Αφέσου κι εσύ σ’αυτά , όταν πρόκειται για επιθυμίες της στιγμής, αλλά να είσαι έτοιμος να τ’ απαρνηθείς. Το μεγάλο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσεις δεν θα είναι η επιθυμία αλλά η προσκόλληση – το να θες να αγκιστρωθείς από κάτι, όταν το ρεύμα της ζωής σου ζητάς να το εγκαταλείψεις.”
H άσκηση γι αυτό το μάθημα είναι ένα καθαρό πείραμα της σκέψης. Καθίστε ήρεμοι και φέρτε στο νου σας εκείνο που επιθυμείτε ολόψυχα αυτή την περίοδο. Ίσως να είναι κάποιο ακριβό αυτοκίνητο ή μια πλούσια ζωή ή το αίσιο τέλος μιας ερωτικής σχέσης. Σκεφτείτε κάτι το οποίο εξακολουθείτε να επιδιώκετε με όλες σας τις δυνάμεις, ώστε να μπορέσετε να νιώσετε πόσο ισχυρή είναι ανάγκη σας να το κατακτήσετε.
Τώρα επιστρέψτε σε κάποια ευχή ή επιθυμία του παρελθόντος, που να έχει ήδη υλοποιηθεί. Μπορεί να είναι το πρώτο αυτοκίνητο που αποκτήσατε, η επιτυχής έκβαση μιας υπόθεσης ή μια αύξηση στο μισθό σας. Σε σύγκριση με την τωρινή σας επιθυμία , εκείνη η παλιά δεν σας προκαλεί πια τα ίδια συναισθήματα. Δεν μπορείτε να νιώσετε έντονα τη λαχτάρα της, εφόσον έχετε ήδη γευτεί την πραγμάτωσή της. Μέσα από αυτή τη σύγκριση , βιώνετε τον τρόπο με τον οποίο η ζωή σας προωθεί. Η ωστική ενέργεια για την εκπλήρωση της χθεσινής επιθυμίας έχει μετατεθεί στη σημερινή. Αυτή η δύναμη ώθησης δεν είναι τυχαία. Σας μετέφερε από τις επιθυμίες του βρέφους, σε αυτές του παιδιού , του εφήβου και του ενήλικα.
Το μονοπάτι της επιθυμίας είναι εξαιρετικά ισχυρό και δεν έχει τέρμα – μόνο τα αντικείμενα του πόθου μεταβάλλονται. Εκείνο που διακρίνει ο μάγος είναι ότι στο λεπτότερο επίπεδο τους , οι επιθυμίες εμπεριέχουν την εξελικτική δύναμη της ίδιας της Ζωής. Το να θέλει κανείς να ζήσει δεν είναι ένα απλό ένστικτο επιβίωσης- είναι ένα μονοπάτι που ξετυλίγεται μπροστά του. Η ζωή δεν αρέσκεται στο να συναντά εμπόδια , γι αυτό και ο Μέρλιν έλεγε ότι τα προβλήματα με μια επιθυμία προκύπτουν μόνο όταν κάποιο εμπόδιο ορθωθεί στο δρόμο της. Ένα υγιές μωρό μαθαίνει ότι καθετί που ζητά είναι καλό, όταν η μητέρα του ικανοποιεί ευχαρίστως τις ανάγκες του.
Εάν εδραιωθεί έγκαιρα ένα θετικό πρότυπο της επιθυμίας, τότε το μωρό θα μεγαλώσει με φυσικές επιθυμίες που ταιριάζουν με τις αληθινές του ανάγκες. Μάλιστα, μπορούμε να προσδιορίσουμε τον ψυχολογικά υγιή , ως κάποιον οι επιθυμίες του οποίου φέρνουν πράγματι την ευτυχία όταν υλοποιηθούν. Αν όμως, εντυπωθεί στο μωρό η αντίθετη ιδέα , ότι δηλαδή οι επιθυμίες του δεν είναι σωστές και ότι η μητέρα του τις ικανοποιεί απρόθυμα , τότε αποκλείεται να εξελιχθεί με υγιή τρόπο το αίσθημα της επιθυμίας . Αργότερα ο ενήλικας θα αναζητεί διαρκώς την ικανοποίηση στην ύλη , γυρεύοντας περισσότερα χρήματα, εξουσία ή σαρκική ηδονή, ώστε να γεμίσει ένα κενό που δημιουργήθηκε από την αίσθηση του εαυτού του ως βρέφους. Η ίδια του η ύπαρξη είχε κριθεί τότε και είχε απορριφθεί.
Σε ακραίες περιπτώσεις, η επιθυμία διαστρεβλώνεται τόσο, ώστε μετατρέπεται σε μια ανάγκη για βία, για κλοπή , για φόνο και ούτω κάθε εξής. Τέτοιες επιθυμίες μπορούν να προκαλέσουν ανυπολόγιστο κακό και σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Ωστόσο , βλέποντας έναν εγκληματία ή έναν κλέφτη , κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε ξεστράτισαν οι αξίες του. Ο μάγος πιστεύει ότι όλες οι επιθυμίες γεννιούνται στο ίδιο πάντα σημείο- εκεί που η ζωή θέλει απλώς να εκφράσει τον εαυτό της. Το πρόβλημα δημιουργείτε από την παρεμπόδιση ή την καταδίκη της επιθυμίας. Νοσηρές εκδηλώσεις επιθυμίας δεν αντανακλούν παρά την άρρωστη περιοχή μιας ψυχής που ζητά απεγνωσμένα να γνωρίσει τον εαυτό της ( όπως όλοι μας), αλλά που έχει –για την ώρα , τουλάχιστον –αποτύχει.
Συνεπώς , είναι ζωτικής σημασίας να συμφιλιωθείτε με τη φύση της επιθυμίας σας, να συνειδητοποιήσετε ότι όλες οι επιθυμίες σας έχουν ως προορισμό την εκπλήρωση τους. Δεν είναι ο Θεός που σας εμποδίζει να αποκτήσετε όλα όσα θέλετε. Είστε εσείς οι ίδιοι , που ενδόμυχα πιστεύετε ότι δεν αξίζετε τίποτε απ ΄όλα αυτά. Μια τέτοια αυτοκριτική στήνει εμπόδια στο φυσικό ρεύμα της ζωής, αλλά μόλις αυτά γκρεμιστούν, το μονοπάτι της επιθυμίας γίνεται ευδαιμονικό, εφόσον είναι ο συντομότερος και φυσικότερος τρόπος να φτάσει κανείς το Θεό. Καμία επιθυμία δεν είναι ασήμαντη, γιατί η κάθε επιθυμία έχει το πνευματικό της νόημα. Η κάθε μια είναι ένα μικρό σκαλοπάτι , το οποίο οδηγεί στη στιγμή που θα ποθήσετε την ύψιστη ικανοποίηση : την ανακάλυψη της δικής σας θεϊκής φύσης.
Απόσπασμα του βιβλίου :DEEPAK CHOPRA , «Είκοσι Πνευματικά Μαθήματα για τη Δημιουργία της Ζωής που Επιθυμείτε. –Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΓΟΥ.» εκδ. Π.Ασημάκης
