ΑΜΥΗΤΟΣ ,ΖΗΤΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΚΤΩΝ

 Πριν χτυπήσεις την πόρτα της Στοάς
Κάποιος μου έγραψε ρωτώντας με πως να κινηθεί για να χτυπήσει την πόρτα της Στοάς.

Του απάντησα αυτο που ακολουθεί.

Ας πω οτι αυτο ειναι μια υποκειμενική άποψη που γράφεται με μεγιστο σεβασμό τοσο προς τον αναγνώστη όσο και στον θεσμό της Ελευθέρας Τεκτονικής. Δεν υποκαθιστά τις υποδείξεις και παραινέσεις που θα λάβει ο ενδιαφερόμενος από τους αρμόδιους. Το κείμενο αυτό είναι μια γενική άποψη που θα του δόσει να καταλάβει ποιο προφίλ είναι επιθυμητό και πιο είναι κάπως λιγότερο.

Προσέγγισε το θέμα της εισδοχής σου σε μια στοά με σεμνότητα, δέος και αυτοσεβασμό.

Σιγουρέψου ότι πιστεύεις σε κάποιου είδους Θεό ΚΑΙ ότι είσαι χρηστοήθης. (Το χρη με -η-, από το χρηστό, δηλαδή ηθικά ορθό).

Σιγουρέψου ότι στην τοπική κοινωνία όπου ζεις έχεις έξωθεν καλή μαρτυρία, δηλαδή σε θεωρούν σοβαρό άτομο (αυτο παιζει ρόλο) και ότι δεν έχεις εκκρεμότητες με το Νόμο, αλλά και ότι έχεις λευκό μητρώο.

Σιγουρέψου ότι έχεις μια σταθερή εργασία ή κάτι που έστω μοιάζει με μια απασχόληση (πέρα από το να τρως έτοιμα λεφτά -έστω και αν είσαι ο Ωνάσης- το οποίο δεν είναι και πολύ καλό).

Σιγουρέψου ότι βασικά θα μπορείς να είσαι εντάξει στις συνδρομές σου, καθώς αυτές δεν είναι διαπραγματεύσιμες.

Σιγουρέψου ότι θέλεις να μάθεις και όχι απο την πρώτη μέρα να κάνεις τον αρχηγό ή τον δάσκαλο.

Σιγουρέψου ότι μπορείς να δεχτείς ως ισότιμες με τις δικές σου και άλλες απόψεις, διαφορετικές από τις δικές σου. Δεν θα σου ζητηθεί να υιοθετήσεις καμία δοξασία για τίποτα. Αλλά κάθε γνώμη ως γνώμη είναι σεβαστή.

Σιγουρέψου ότι μπορείς να σεβαστείς τον άλλον.

Σιγουρέψου ότι δεν έχεις χρέη και ότι δεν ψάχνεις κάποιους να σου λύσουν τα προβλήματά σου. (Χρεη δεν εννοώ μια ξεχασμένη δόση στην πιστωτική, αλλά χρέη πραγματικά).

Σιγουρέψου ότι δεν είσαι απλά περίεργος να μάθεις απο πρωτο χέρι τι κανουν οι μασωνοι για να εχεις να τα λες στην παρέα σου.

Σιγουρέψου ότι δεν ψάχνεις για "μέσον" ή/και "άκρες", καθώς στη Στοά δεν θα βρεις τίποτα απο αυτά. (πιο εύκολα άκρες θα βρεις στην κομματική τοπική, παρά στη Στοά).

Σιγουρέψου ότι κατά βάση απορρίπτεις τους ολοκληρωτικούς τρόπους διακυβέρνησης και το εθνικό μίσος. Η Ελλάδα έχει ένα μοντέρνο σύγχρονο πολίτευμα Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Αν δεν σε καλύπτει αυτό, μην κάνεις καν τον κόπο να στείλειες αίτημα.

Σιγουρέψου ότι πέρα από τα εισοδηματικά σου, είσαι αυθύπαρκτος και ότι μπορείς μόνος σου να λαμβάνεις αποφάσεις που σε αφορούν.

Σιγουρέψου, τέλος, ότι δεν εχεις σχεση εξαρτησης με το ποτό, τα τυχερά παιχνίδια, φανατισμό οποιουδήποτε είδους και οτιδήποτε άλλο σκλαβώνει το μυαλό και ακυρώνει την ατομική αξιοπρέπεια.

ΜΗΝ μου απαντήσεις εμένα για όλα αυτά. Τσεκάρισε μέσα σου ότι αυτά ισχύουν 200 %. Αν δεν είσαι σίγουρος για ΟΛΑ τα παραπάνω, μην κάνεις τον κόπο...Αφού σιγουρευτείς, άσε να περάσει λίγος καιρός να ωριμάσει το πράμα και μετά βλέπουμε.

Συμπλήρωσε την αίτησή σου με θάρρος και μην βιαστείς να λάβεις απάντηση. Η Τεκτονική ζωή ειναι περίπλοκη και δεν αποσκοπούμε στο να σε υποτιμήσουμε.

Τότε και μόνο τότε κρουσε τη θύρα.

Μην είσαι ανυπόμονος. Ο τεκτονισμός είναι μια Τέχνη και όχι προνόμοιο. Είναι ένας θησαυρός που θα πρέπει να τον αξίζεις και όχι ένα τσεκ δώρου να σπαταλήσεις. Ευχομαι καλό ταξίδι στην αναζήτσή σου.

Αν τυχόν δεν τυχει να εχεις το ποθητό αποτέλεσμα, δεν πειράζει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βρεις τη Γνώση. Μπορεί ενδεχομένως να βρεις μια θετική απάντηση σε αίτημά σου σε μιαν άλλη στοά.

[Κατόπιν παραίνεσης άλλων εμπειρότερων αδελφών, προσθέτω τα εξής]:

Είναι αρκετά πιθανό να εισέλθεις στην παρέα μας αφού είχες το θάρρος να χτυπήσεις άτακτα την θύρα και αφού δεν έχεις απασχολήσει το Νόμο {και φυσικά μιλάω για κάτι σοβαρό και όχι να σου εφερε το 100 η γειτονίσσα που κατούρησε το σκυλί σου στο ασανσέρ}. Σημείωσε όμως ότι με την εισδοχή σου δεν τελείωσε το ταξίδι στην Μασονική εμπειρία, αλλά ότι με την εισδοχή σου ΑΡΧΙΖΕΙ. Το τι άνθρωπος είσαι, το τι κουβαλάς μέσα σου και το τι ποιότητα έχεις ή δεν έχεις θα φανεί μέσα στη στοά. Μην γελιέσαι. Σαφώς και δεν χρειάζεται να είσαι κάτοχος 5 πτυχίων ή μεγαλου πλούτου για να γινεις τεκτονας. Η ποιότητά σου όμως θα φανεί. Είναι έτσι δομημένο το σύστημα.

Δεν ξέρεις πόσοι μπήκανε στο χώρο για να βρουν πελάτη, να πουλησουν κάτι, να δειχτούν, να γυρίσουν επιταγές, να βρουν άκρες, να κάνουν εργολαβίες.... Και δεν ξέρετε πόσοι μπήκαν με τετοια μυαλά την Τετάρτη και φύγανε ή διωχτήκανε την Πέμπτη. Είμαι πολύ σίγουρος για αυτό που σας λέω. Ακόμα και υψηλόβαθμοι, ακόμα και ιδρυτικά μέλη Μεγ. Στοών φάγανε ένα σουτ που ήταν όλο δικό τους. Αν ένα συστημα έχει τον τρόπο να αδειάσει ακόμα και υψηλόβαθμους αξιωματουχους του, μπορεί και να διακρίνει και να βάλει στη θέση του έναν νεο-εισερχόμενο που ήρθε για λόγο άλλο από την ατομική αναζήτηση και τελειοποίηση.

Η Στοά, φίλε μου καλέ, είναι μια θάλασσα, όπου κυβερνητης του πλοιου σου εισαι εσύ. Αν θα το ρίξεις στα βράχια ή αν θα το βγαλεις στους ωκεανούς να βρεις νεες ηπείρους, είναι δικό σου θέμα. Μπορείς να μάθεις βλέποντας τι κανουν σωστά οι άλλοι. Αλλά η τελική ευθύνη ειναι δική σου.

Θυμίσου επίσης ότι ενώ βλέπεις τα πλοία να κάνουν πορεία στη θάλασσα, δεν ξέρεις πόσα πολλά ναυάγησαν και δεν φαίνονται.

Φίλε που δεν σε ξέρω, θα χαρώ να έρθεις, αλλά σου λέω έλα για τους σωστούς λόγους. Θα χαρώ να σε ακουω, αλλά μην μου κάνεις τον παντογνώστη. Θα χαρώ να έρθεις στη Στοά, αλλά απόφυγε να καβαλήσεις το καλάμι.

Καμιά φορά μπορεί να δεις και κάποιες ασοφίες (πιο απλά: επιπολεότητες) να γίνονται. Μην τις πάρεις για παράδειγμα. Το σύστημα θα τις διορθώσει αργά ή γρήγορα. Θα ήταν κρίμα να επιλέξεις να γίνεις μερος του προβλήματος, καθώς θα γίνεις και μέρος της λύσης.

Σε καλώ να τα σκεφτείς όλα αυτά και αφού τα σκεφτείς να τα συζητήσεις με κάποιον παλαιό στο χώρο ή ζήτα να σου συστησουν κάποιον. Ρώτα κάθε απορία και κάθε τι που σε απασχολεί. Ο Τεκτονισμός είναι μια απίστευτα σύνθετη διαδικασία, σε αντίθεση με ένα απλό σωματείο όπου γράφτηκε κανείς μια φορά και τέρμα, είσαι μέλος. Πάρε ως ταπεινό δείγμα της πολυπλοκότητά του, τον κόπο που κατατέθηκε (με μεγάλη χαρά ας προσθεσω) στο να σου δωθει αυτο το κείμενο

Σου εύχομαι μια καλή πορεία, μια επιτυχή διέλευση από τα εμπόδια και κάθε φώς στο δρόμο σου.

Ο φίλος σου, και ισως ο αυριανος, αδελφός σου

ΜΥΣΤΗΣ

Ακολουθείται κάποια μορφή νομοτέλειας στο σύμπαν; Υπάρχει κανονικότητα στο σύνολο της δημιουργίας; Κι αν υπάρχει κάτι τέλειο, τι είναι αυτό, που από τη μια το καθιστά ατελές και από την άλλη προσπαθεί να το επαναφέρει στην αρχέγονη τέλεια κατάστασή του;

Πιστεύω ότι παρόμοιες απορίες θα προβληματίζουν κι άλλους εδώ μέσα. Επειδή όμως η δυνατότητα να τις απαντήσω, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον φαντάζει μακρινή, θα χρειαστεί κάτι πιο εσωτερικό να επικαλεστώ για να βοηθηθώ. Σε αυτή μου την αναζήτηση διαπίστωσα ότι οι φωνές που θα μου απαντήσουν, για να είναι κατανοητές, θα απαιτηθεί κάποιος στο ρόλο του μεταφραστή. Είμαι σίγουρος πως ο Θεός μας ομιλεί, αλλά δεν μπορούμε εμείς να τον ακούσουμε διότι είμαστε απαίδευτοι. Κι αυτό το γνωρίζει. Έτσι το Φως ενσαρκώνεται σε ανθρώπινες υποστάσεις, ώστε να μπορεί να μάς φωτίσει, χωρίς να μας κάψει. Τέτοιες μυημένες μορφές ζούσαν, ζουν και θα ζουν πάντα ανάμεσά μας, με σκοπό να μας βγάλουν από το σπήλαιο της αμάθειας, που οι αδυναμίες μας μάς έχουν εκεί γκρεμίσει. Έτσι αποφάσισα να διατυπώσω την άποψή μου για τον Άνθρωπο – Μύστη.

Μύστης είναι αυτός που γνωρίζει από πού έρχεται κι αντιλαμβάνεται που πηγαίνει. Είναι αυτός, που στο σκοπό του για ανεύρεση της Αλήθειας, ισορροπεί μεταξύ των αντιθέτων και κατέρχεται στο βάθος της συνείδησής του. Εκεί, στον έσω εαυτό του, ανακαλύπτει την ατραπό που θα τον οδηγήσει στο Θείο. Και κατά την άποψή μου, εκεί το Θείο εδράζεται. Η Αλήθεια αδδ. μου είναι μέσα μας, στην ψυχή μας. Αλυσοδεμένη με τα μέταλλα που εμείς της φοράμε. Γι’ αυτό καλούμαστε να τα αφήσουμε προ της θύρας του ναού τούτου, κατά την είσοδό μας. Η Αλήθεια είναι βαθειά χτισμένη και στοιχειώνει τον ακατέργαστο λίθο μας. Γι’ αυτό καλούμαστε να τον λαξεύσουμε. Μήπως τελικά λειαίνοντάς τον, μετατραπεί στη φιλοσοφική λίθο που οι διδάσκαλοι αναζητούν.

0ταν τα χέρια του σκότους ρίξουν στο έδαφος το ρόδι, αυτό διαλύεται. Τα χέρια του Φωτός όμως, με στοργή, τους σπόρους μαζεύουν και μεταφυτεύουν. Κι από ένα μόνο ρόδι, χιλιάδες άλλα γεννιούνται. Ας πλύνουμε με Φως τα χέρια μας κι ας υπηρετήσουμε το σκοπό για τον οποίο κληθήκαμε να κοσμήσουμε τις στήλες αυτές με Σοφία, Δύναμη και Κάλος.
Ο Μύστης ξέρει πολύ καλά ότι η Αλήθεια είναι σαν το αίμα που κυλάει μέσα μας. Όλοι το ξέρουμε ότι υπάρχει μα αν δεν πληγωθούμε, δεν το βλέπουμε. Κι αυτό ακριβώς είναι που κάνει ο «Μύστης-Διδάσκαλος». Με το λόγο και τα έργα του χαράζει νοητά τον απαίδευτο νου μας, ώστε να διαχυθεί σαν το αίμα η διάνοιά μας και να μας ποτίσει εσωτερικά, να μας ξεδιψάσει με την Αλήθεια.

Σε όλες τις ιστορικές περιόδους μα ακόμη και σήμερα, Άνθρωποι – Μύστες παρέλασαν και παρελαύνουν ανάμεσά μας. Σκοπός τους ένας. Η επαγρύπνηση του Ανθρώπου κι ο εναρμονισμός του με το «Ένα». Όταν το σκοτάδι προσπαθεί να κυριαρχήσει, στον αέναο πόλεμό του με το Φως, βρίσκει απέναντί του Προμηθείς. Κι όσο και να τους κατατρώγει τα σπλάχνα, αυτά με μια Θεία δύναμη δημιουργούνται πάλι.
Εν δυνάμει μύστης είναι κάθε ενσαρκωμένος άνθρωπος. Είχα και παλαιότερα αναφέρει ότι, κατά τη γνώμη μου, η πρώτη μύηση λαμβάνει χώρα στη μήτρα της μητέρας. Επιμένω στην άποψή μου αυτή. Η πρώτη αυτή επαφή του έμβιου πλέον όντος είναι επιστροφή της αεικινήτου ψυχής μας στο χώρο που εδράζεται η γήινη υπόστασή της. Αυτή είναι η φθαρτή μορφή, που για λίγα χρόνια «μισθώνει» τη σάρκα που τη φιλοξενεί. Εκείνη τη Θεϊκή στιγμή που η ψυχή ξεκινά ακόμη ένα πεπερασμένο ταξίδι, στην προσπάθειά της να βιώσει ακόμη περισσότερες από τις ατέρμονες γνώσεις, ο άνθρωπος λαμβάνει το σύνολο των αξιών της μίας και μόνης Αλήθειας. Ο βίος εκάστου ενός καταδεικνύει κατά πόσο εξέλαβε σοβαρά το δώρο αυτό κι αναγνώρισε το Θείο μέσα του ή χωρίς να αγγίξει την εσωτερική υπόστασή του, απλά, ήλθε κι έφυγε απράγως.
 

Ο ΓΛΑΡΟΣ

Ήταν αρχή καλοκαιριού, βραδάκι, στην παρέα του Πλάτωνα, όταν η μικρή Αδριανή ξεκίνησε να μιλά για ένα βιβλίο που της είχε αρέσει τόσο, μα τόσο πολύ.
Χωρίς να το ξέρει, με γύρισε δεκαετίες πίσω, γιατί το συγκεκριμένο βιβλίο το είχα διαβάσει στην εφηβεία μου, δηλαδή τριάντα χρόνια πριν και βάλε.
Μια τρυφερή, σχεδόν παιδική ιστορία, που με απλά λόγια περιγράφει την αγωνία και το μυστικό μιας ολόκληρης ζωής – της ζωής ενός γλάρου, του Iωνάθαν Λίβινγκστον, όπως τη διηγείται ο Richard Bach (εκδόσεις Διόπτρα)…

Όλοι οι γλάροι, από τότε που υπάρχουν, μαθαίνουν πώς να αναζητούν τροφή, πώς να πολλαπλασιάζονται κι εκεί τελειώνουν. Επαναλαμβάνουν αυτό το μοτίβο σταθερά μέχρι την ώρα του θανάτου τους.
Όμως ο μικρός Ιωνάθαν Λίβινγκστον ήθελε να εξερευνήσει τα όριά του στην τέχνη της πτήσης και στην τέχνη της ζωής. Και κάποια μέρα, όταν πέταξε έτσι που κανείς γλάρος δεν είχε κατορθώσει μέχρι τότε, η κοινότητα εξεγέρθηκε. Το θράσος του ήταν ανήκουστο.
«Η ζωή», είπαν, «είναι το άγνωστο κι αυτό που παραμένει άγνωστο – ένα μόνο είναι γνωστό: ερχόμαστε στον κόσμο τούτο για να τρώμε κα για να παραμείνουμε ζωντανοί όσο μπορούμε περισσότερο». Αυτό αποφάνθηκε το Συμβούλιο των Γλάρων και εξόρισε τον θρασύ ονειροπόλο.
Εξόριστος από τον ένα κόσμο ο μικρός γλάρος βρέθηκε ανάμεσα στα λιγοστά αδέλφια ενός άλλου κόσμου, που πριν από αυτόν είχαν εξερευνήσει της τέχνη της πτήσης και είχαν απομακρυνθεί από το πατρικό τους κοπάδι.
Όλοι τους είχαν επικεντρωθεί στο να βελτιώνουν την τέχνη τους, αναζητώντας την τελειότητα. Όπως είπε στον μικρό Ιωνάθαν ο γέροντας Τσιάνγκ, όσοι εγκαταλείπουν τα ταξίδια για χάρη της τελειότητας πηγαίνουν παντού, στη στιγμή. Όμως όσοι περιφρονούν την τελειότητα για χάρη του ταξιδιού πηγαίνουν… πουθενά, με καθυστέρηση: «Θυμήσου, Ιωνάθαν, ο παράδεισος δεν είναι ένας τόπος ή ένας χρόνος, γιατί ο τόπος και ο χρόνος είναι πράγματα δίχως κανένα νόημα. Ο παράδεισος είναι…»
Έτσι ο Ιωνάθαν έμαθε πως η πραγματική φύση έχει την τελειότητα ενός άγραφου αριθμού παντού και ταυτόχρονα έξω από χώρο και χρόνο, έξω και πέρα από κάθε πίστη και θεωρία.
Και όταν έμαθε να πετά σε όλη την περιφέρεια του χρόνου καταλαβαίνοντας την τέλεια αόρατη αρχή όλης της ζωής, ο Τσιάνγκ εξαγνίστηκε αφήνοντας ως τελευταίο παράγγελμα: «Μην πάψεις να δουλεύεις πάνω στην αγάπη».
Έτσι, ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον επέστρεψε στο πατρικό του κοπάδι, απ’ όπου τον είχαν εξορίσει, επιθυμώντας να τους βοηθήσει να μάθουν να βλέπουν πέρα από τους περιορισμούς της καθημερινότητας.
Εκείνοι τον θεοποίησαν ονομάζοντάς τον «Γιο του Μεγάλου Γλάρου», ενώ κάποιοι είπαν πως ήταν ο διάβολος ο ίδιος. Ο Ιωνάθαν ξεκίνησε εκπαιδεύοντας έναν μικρό απόβλητο, τον Φλέτσερ.
«Θέλεις να πεις πως μπορώ να πετάξω;» αναρωτήθηκε ο μικρός γλάρος. «Λέω πως είσαι ελεύθερος», του απάντησε ο Ιωνάθαν και ο μικρός ανακάλυψε την τέχνη της πτήσης που έκρυβε μέσα του.
«Καημένε Φλετς», του είπε λίγο πριν εξαφανιστεί ο Ιωνάθαν, «μην πιστεύεις ό,τι λένε τα μάτια σου. Δείχνουν μόνο τους περιορισμούς. Να κοιτάζεις την κατανόησή σου, να ανακαλύπτεις ό,τι ήδη γνωρίζεις, και θα δεις πώς πρέπει να πετάς». Και μετά χάθηκε.
Και ο Φλετς, μένοντας μόνος ανάμεσα στους μικρούς γλάρους που τον κοιτούσαν στα μάτια λαχταρώντας να διδαχτούν κι εκείνοι την τέχνη της πτήσης, ξεκίνησε λέγοντας:
«Πρώτα απ’ όλα πρέπει να καταλάβετε πως ένας γλάρος είναι μία απεριόριστη ιδέα της λευτεριάς, ένα ομοίωμα του Μεγάλου Γλάρου, κι όλο σας το σώμα, από την άκρη της μιας φτερούγας σας στην άλλη, δεν είναι παρά η ίδια σας η σκέψη».

Αυτή με λίγα λόγια είναι η ιστορία του μικρού γλάρου Iωνάθαν, τουλάχιστον όπως τη θυμάμαι.
Ο Ιωνάθαν ξεχωρίζει από το κοπάδι όχι χάρη στην εξυπνάδα του ή κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, αλλά χάρη στο θράσος του. Το θράσος ήταν που έκανε και τους προγόνους μας να δημιουργήσουν τη θαυμαστή ιστορία τους. Θράσος για να αμφισβητήσουν την καθιερωμένη σκέψη και να γεννήσουν τη φιλοσοφία, θράσος για να αμφισβητήσουν την ανωτερότητα των θεών, θράσος να μην υποχωρούν μπροστά σε καμία πρόκληση, κι ας ήταν μυριάδες οι Πέρσες στις Θερμοπύλες.
Θράσος χρειάστηκε και στην ιστορία της Αναζήτησης για να σηκώσει το χέρι του ο εκλεκτός και να πάρει το Γκράαλ. Και άλλοι το είχαν αντικρίσει, αλλά κανείς δεν τολμούσε να το αγγίξει. Το άρπαξε ο θαρραλέος και έκανε την αρχή στον ατέλειωτο κύκλο της Αναζήτησης.
Και μετά περνάς στο επόμενο στάδιο; Δεκτός ανάμεσα στους λίγους, νομίζεις ότι έχεις βρεις τον τελικό δρόμο; Όχι φίλε μου, γιατί κι αυτοί ζουν τη δική τους πλάνη. Γιατί παθιάζεσαι τόσο με το μονοπάτι που επέλεξες να ακολουθήσεις, αφού στην πραγματικότητα δεν ξέρεις πού πηγαίνεις;
Η πορεία η ίδια είναι ο σκοπός, η συνειδητή πορεία προς την ονειρική Ιθάκη. Όπως διδάσκεται και ο Ιωνάθαν, η πορεία «έξω από χώρο και χρόνο, έξω και πέρα από κάθε πίστη και θεωρία».

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Όλοι έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που καταφέρνουν να είναι ευτυχισμένοι, ακόμη και εν μέσω κάποιας αγωνιώδους δοκιμασίας στη ζωή τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν νιώθουν πόνο, θλίψη ή λύπη – απλά, δεν αφήνουν αυτά τα συναισθήματα να κατακλύσουν την ζωή τους. Πώς το καταφέρνουν; Έρευνες αποκαλύπτουν 20 κυρίαρχα γνωρίσματα των ευτυχισμένων ανθρώπων:

1. Εκτιμούν την ζωή.
Είναι ευγνώμονες που ξυπνούν κάθε πρωί. Αναπτύσσουν μία παιδική αίσθηση θαυμασμού για τη ζωή και εστιάζουν στην ομορφιά της κάθε στιγμής. Δεν παίρνουν τίποτε ως δεδομένο – προσπαθούν να αδράξουν την κάθε στιγμή και αγνοούν τις μικρές αναποδιές.

2. Διαλέγουν τους φίλους τους …σοφά.
Περιτριγυρίζονται από άλλους χαρούμενους, θετικούς ανθρώπους που μοιράζονται τις αξίες, την ηθική και τους στόχους τους. Ανθρώπους που τους ενθαρρύνουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Φίλους που τους αγαπούν και τους αποδέχονται για αυτό που είναι και που είναι εκεί όταν χρειάζονται ένα χέρι βοηθείας.

3. Είναι ανεκτικοί.
Αποδέχονται και σέβονται τους άλλους για αυτό που είναι και για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Προσεγγίζουν τους συνανθρώπους τους με καλοσύνη και γενναιοδωρία. Βοηθούν όταν μπορούν, χωρίς να προσπαθούν να αλλάξουν τον άλλον.

4. Μαθαίνουν συνεχώς.
Ενημερώνονται για ότι έχει να κάνει με την καριέρα και τα ενδιαφέρονται τους και δοκιμάζουν συνεχώς νέα, και πολλές φορές τολμηρά, εγχειρήματα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον τους.

5. Εστιάζουν στην λύση, όχι στο πρόβλημα.
Αντί να …βουλιάξουν στην αυτολύπηση, με το που έρχονται αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα, καταπιάνονται με το να βρουν λύση. Δεν αφήνουν τις αντιξοότητες να επηρεάζουν την διάθεσή τους και εστιάζουν στην καλή πλευρά των όποιων προβλημάτων – βλέπουν κάθε εμπόδιο σαν μία ευκαιρία να κάνουν μία αλλαγή προς το καλύτερο. Άλλωστε, ουδέν κακόν αμιγές καλού!

6. Κάνουν την δουλειά που αγαπούν.
Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι ως και 80% των ανθρώπων δεν αγαπούν την δουλειά τους – με τέτοιο ποσοστό, δεν είναι έκπληξη που υπάρχουν τόσοι δυστυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο! Η πραγματικότητα είναι ότι περνάμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας δουλεύοντας, επομένως είναι πολύ σημαντικό να επιλέξουμε μια δουλειά που μας αρέσει, όπως επίσης και να βρίσκουμε χρόνο για τα άλλα ενδιαφέροντά μας και τις ασχολίες που μας ευχαριστούν.

7. Απολαμβάνουν τη ζωή.
Ξέρουν να ζουν στο παρόν και να απολαμβάνουν τις μικρές χαρές της ζωής: ένα ηλιοβασίλεμα, μία βόλτα στη φύση, την παρέα ενός αγαπημένου προσώπου, μια μέρα κοντά στη θάλασσα, την μυρωδιά των λουλουδιών. Δεν μένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν, ούτε ανησυχούν διαρκώς για το μέλλον.

8. Γελούν συχνά.
Δεν παίρνουν τον εαυτό τους ή την ζωή …πολύ σοβαρά! Αντιμετωπίζουν με χιούμορ τις καταστάσεις, ακόμα και τα προβλήματα, και δεν διστάζουν να γελάσουν με τον εαυτό τους. Στο κάτω κάτω, ουδείς τέλειος! Προσπαθούν, όταν βέβαια το επιτρέπουν οι περιστάσεις, να βλέπουν την αστεία πλευρά των πραγμάτων και με το χιούμορ τους να …ελαφραίνουν την ατμόσφαιρα.

9. Ξέρουν να συγχωρούν.
Η κακία και το μίσος πληγώνουν, πρωτίστως, …εμάς τους ίδιους. Η συγχώρεση προσφέρει γαλήνη και ηρεμία. Και βέβαια, εκτός από το να συγχωρούμε τον διπλανό μας, πρέπει να μπορούμε να συγχωρούμε και τον εαυτό μας για τα λάθη ή τις παραλείψεις του.

10. Αισθάνονται ευγνωμοσύνη.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την αξία όσων έχουν, αισθάνονται ευγνωμοσύνη για αυτά και την εκφράζουν. Ακόμα και για τα πράγματα που οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένα: για την υγεία τους, το σπίτι, τη δουλειά τους, την οικογένεια τους και τους φίλους τους.

11. Επενδύουν στις σχέσεις.
Καλλιεργούν και προστατεύουν τις σχέσεις τους με την οικογένεια και τους φίλους τους, αφιερώνοντας τον απαραίτητο χρόνο και ενδιαφέρον. Είναι υποστηρικτικοί με τους άλλους, δείχνουν κατανόηση και αγάπη και κρατούν τις υποσχέσεις τους.

12. Είναι ειλικρινείς.
Η ειλικρίνεια …απλοποιεί την ζωή! Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και με τους άλλους και βασίζουν τις πράξεις και τις αποφάσεις τους στην εντιμότητα.

13. Ασχολούνται με το εαυτό τους, όχι με τους άλλους.
Εστιάζουν στο να φτιάξουν την δική τους ζωή όπως την θέλουν και στην φροντίδα του εαυτού τους και των αγαπημένων τους προσώπων. Δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το τι λένε ή κάνουν οι άλλοι, δεν κρίνουν και δεν καταπιάνονται με κουτσομπολιά και δολοπλοκίες. Αποδέχονται ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να ζει τη ζωή του όπως θέλει – όπως και οι ίδιοι άλλωστε!

14. Είναι αισιόδοξοι.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι βλέπουν πάντα το ποτήρι μισογεμάτο. Εστιάζουν στην θετική πλευρά κάθε κατάστασης – υπάρχει, ακόμα και αν ορισμένες φορές είναι, αρχικά, αδύνατον να την εντοπίσουμε. Διώχνουν συνειδητά τις αρνητικές σκέψεις και τις αντικαθιστούν με θετικές. Αποδέχονται ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο, τον οποίο μπορεί βέβαια ποτέ να μην μάθουν.

15. Αγαπούν άνευ όρων.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δέχονται τους άλλους για αυτό που είναι και δεν βάζουν όρια ή προϋποθέσεις για την αγάπη τους. Ακόμα και όταν δεν συμφωνούν ή δυσαρεστούνται από τις πράξεις των αγαπημένων τους, δεν παύουν να τους αγαπούν.

16. Είναι επίμονοι.
Δεν το βάζουν κάτω. Αντιμετωπίζουν την κάθε δυσκολία ως ένα ακόμα βήμα πιο κοντά στον στόχο τους. Δεν σταματούν να προσπαθούν ποτέ, εστιάζουν στις επιθυμίες τους και τις διεκδικούν.

17. Προλαμβάνουν τις καταστάσεις που μπορούν να ελέγξουν.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν χάνουν χρόνο προσπαθώντας να αλλάξουν καταστάσεις που είναι εκτός του ελέγχου τους και αποδέχονται αυτά που δεν μπορούν να αλλάξουν. Για αυτά όμως που μπορούν, φροντίζουν να προλαμβάνουν τις καταστάσεις και να παίρνουν τον έλεγχο, προκειμένου να δημιουργήσουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν. Δεν περιμένουν να τους προλάβουν οι εξελίξεις.

18. Φροντίζουν τον εαυτό τους.
Φροντίζουν την υγεία τους, το σώμα και το πνεύμα τους. Προσέχουν την διατροφή τους, ασκούνται, ξεκουράζονται, κάνουν προληπτικούς ελέγχους της υγείας τους και κρατούν το μυαλό τους σε εγρήγορση. Αφιερώνουν χρόνο στον εαυτό τους και στα ενδιαφέροντα τους.

19. Έχουν αυτοπεποίθηση.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι αποδέχονται τον εαυτό τους για αυτό που είναι – δεν προσπαθούν να προσποιηθούν κάτι διαφορετικό. Γνωρίζουν τον εαυτό τους, τις επιθυμίες τους, τα πιστεύω και τα θέλω τους, τα όρια και τις αδυναμίες τους. Αισθάνονται σίγουροι για τον εαυτό τους και τις επιλογές τους και δεν διαμορφώνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να ευχαριστούν τους γύρω τους.

20. Είναι υπεύθυνοι.
Πάνω από όλα, οι ευτυχισμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι είναι 100% υπεύθυνοι για τη ζωή τους. Αναλαμβάνουν την ευθύνη για την διάθεσή τους, την νοοτροπία τους, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις πράξεις και τα λόγια τους. Παραδέχονται τα λάθη τους και αναλαμβάνουν την ευθύνη εξίσου για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους.

Σας φαίνονται …απλοϊκά και προφανή; Ίσως στη θεωρία – δοκιμάστε, όμως, να τα εφαρμόσετε στη ζωή σας και …θα αναθεωρήσετε! Σε κάθε περίπτωση, η ευτυχία είναι απόφαση. Το πρώτο βήμα είναι να αναλάβουμε την ευθύνη για την ευτυχία μας και να σχεδιάσουμε την κατάκτησή της!

ΓΝΩΜΟΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

 Ως αρχιτεκτονικό εργαλείο ο γνώμων , χρησιμοποιείτε για τον καθορισμό και την χάραξη, ορθών γωνιών. Ο ορθογωνισμός αποτελεί βασική εργασία στην κατασκευή ενός οικοδομήματος, γιατί καθιστά τους ακατέργαστους λίθους κυβικούς και τους επιτρέπει να εφαρμοστούν μεταξύ τους, σε σταθερά, αρμονικά σύνολα.
Ως γωνιώδης στο σχήμα ταυτίζεται με το πεπερασμένο και την γήινη φυσική τάξη και νομοτέλεια.
Για τον τέκτονα είναι εργαλείο κατεργασίας και ορθογωνισμού του εαυτού του, ώστε μέσα από μια ευσυνείδητη έρευνα, να οδηγηθεί στην οδό της κατανόησης, της νομιμοφροσύνης, της ηθικής, της δικαιοσύνης, και του ανθρωπισμού.
...
Ως αρχιτεκτονικό εργαλείο ο διαβήτης, μετρά διαστήματα και χαράσσει κύκλους .Ο κύκλος ως περιφέρεια που όλα τα σημεία της ισαπέχουν από το κέντρο απεικονίζει την επέκταση ενός σημείου σε μονοδιάστατο άξονα προς πάσα κατεύθυνση. Στο γήινο επίπεδο, (γραμμικό μονοδιάστατο), ο διαβήτης μπορεί συμβολίζει για τον τέκτονα το όργανο χάραξης του γεωμετρικού τόπου εκδήλωσης της ατομικής ελευθερίας, αφού η ατομική ελευθερία είναι μια ολιστική έκφραση μεν αλλά νοείτε ως ελευθερία όταν λαμβάνει χώρα εντός των ορίων που έχει θέσει ο ίδιος αλλά και τα όρια της ελευθερίας του συνόλου.
Επειδή ο διαβήτης καθώς κινεί το ένα σκέλος του ενώ το άλλο παραμένει σταθερό χαράσσει μια γραμμή χωρίς αρχή και τέλος συμβολίζει την αιώνια συμπαντική δημιουργία. Επίσης ο κύκλος απεικονίζει την περιοδική αέναη κίνηση, και παραπέμπει στις ελλειπτικές τροχιές των ουρανίων σωμάτων. Ο κύκλος αναπτυσσόμενος σε δύο ομοκέντρους κάθετους άξονες σχηματίζει τον γεωμετρικό τόπο που ονομάζεται σφαίρα και παραπέμπει στον ουράνιο θόλο. Ο ουράνιος θόλος συμβολίζει παραδοσιακά για τον άνθρωπο τον πνευματικό κόσμο, και οι ουράνιες τροχιές των άστρων, την αέναη εκδήλωση των κοσμικών νόμων. Για τον τέκτονα που επιδιώκει μέσα από την έρευνα της αλήθειας να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση, η επέκταση της συνείδησης σφαιρικά είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος, καθώς έτσι αναπτύσσεται αρμονικά και στον (γήινο) οριζόντιο άξονα και στον (υπερβατικό) κάθετο άξονα με κεντρικό σημείο πάντα την εστία της συνειδητότητας του μακριά από τα σφάλματα της μονοδιάστατης οπτικής απάτης .Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διαβήτης για τον τέκτονα είναι εργαλείο έρευνας της αιώνιας αλήθειας. Ας μη ξεχνάμε ότι ο Εμπεδοκλής είπε ότι: ο Θεός είναι ένας κύκλος που το κέντρο του είναι παντού και η περιφέρειά του πουθενά.

Οι διαφορετικές θέσεις που παίρνουν μεταξύ τους αυτά τα δύο
σύμβολα επάνω στο βιβλίο του νόμου στο κυανό εργαστήριο απεικονίζουν την βαθμιαία έρευνα της αλήθειας που οδηγεί τον τέκτονα στην αυτοπραγμάτωση.

ΑΣΠΡΑ ΓΑΝΤΙΑ

Μια μέρα ο μικρός μου γιός , με ρώτησε :"μπαμπά σε τι σε χρησιμεύουν τα άσπρα γάντια;" Δεν του απάντησα γιατί ήταν βράδυ μετά από μια κουραστική μέρα και δεν ήθελα να απαντήσω, δεν ήμουν έτοιμος ίσως.

Ξέρω πολύ καλά όπως όλα τα παιδιά και ο δικός μου γιός όταν μένει μόνος στο σπίτι, πηγαίνει και ψάχνει σε όλα τα μέρη , ανοίγοντας συρτάρια και ντουλάπες, γιατί και γω όταν ήμουν μικρός έκανα το ίδιο και πάντα πίστευα ότι οι μεγάλοι μέσα στα συρτάρια τους έκρυβαν μικρά θαύματα, που κανείς δεν έπρεπε να αγγίξει. Έτσι λοιπόν βρήκε τα άσπρα μου γάντια και άλλα πράγματα. Κράτησα πάντα την αρχή μου να λέω πάντα την αλήθεια. Ευτυχώς ήταν Κυριακή και είχαμε χρόνο να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον. Έτσι λοιπόν άρχισα να του λέω:

" Για να φτάσω στα άσπρα γάντια πρέπει να πάω πίσω στο χρόνο. Δώσε μου λοιπόν λίγο χρόνο για να σου εξηγήσω. Στο σχολείο σου έχεις μάθεις τώρα τόσα πράγματα, έχεις διαβάσει ιστορία. Έχεις διαβάσει ή έχεις ακούσει για τους αρχαίους Αιγύπτιους και τα μυστήριά τους, για την αρχαία Ελλάδα και τους φιλοσόφους , για την έλευση του Χριστού, για την σταύρωση και για την ανάστασή του. Έχεις ακούσει για τις σταυροφορίες, για τον μεσαίωνα και για τους ιππότες, για τους μεγάλους γοτθικούς καθεδρικούς ναούς, για την Αμερική για την γέννηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για την Γαλλική επανάσταση που έφερε και την αντίστοιχη στην Ελλάδα , για τους Παγκόσμιους Πολέμους και για τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του αιώνα μας. Ξέρεις ότι στον κόσμο υπάρχουν πολλές θρησκείες. Υπάρχουν οι Μουσουλμάνοι, οι Ορθόδοξοι, οι Καθολικοί χριστιανοί, υπάρχουν και οι Προτεστάντες, οι Ινδουιστές, οι Εβραίοι, οι Βουδιστές κάθε ένας με τα δικά του τυπικά, με τις δικές του συνήθειες και τα μυστήρια του.

Ξέρεις ακόμα ότι υπάρχουν προσωπικότητες στην ιστορία που έμειναν γνωστοί στην ιστορία κι άλλοτε το έργο τους εντυπωσιάζει κι άλλοτε ζούμε στο παρόν έτσι όπως αυτοί το έφτιαξαν σου φέρνω για παράδειγμα τους Φιλικούς στην Ελλάδα που ξεσήκωσαν ένα ολόκληρο έθνος , τον Κολοκοτρώνη , τον Ρήγα Φεραίο, τον πρώτο δημοκράτη πρωθυπουργό της Ελλάδας τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου. Θα έπρεπε να σου παρουσιάσω έναν ολόκληρο κατάλογο με ονόματα και τότε θα έβλεπες να γεννιέται μέσα σου ελπίδα για τον κόσμο γιατί κάθε ένας από αυτούς μέσα σε καιρούς δύσκολους άνοιξε δρόμους και διαμόρφωσε καταστάσεις για τις οποίες σήμερα εμείς χαιρόμαστε και ζούμε. Αυτά τα πρόσωπα έχουν κάτι κοινό και είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη ζωή τους και το έργο τους. Το κοινό τους μυστικό είναι τα ΑΣΠΡΑ ΓΑΝΤΙΑ.

Άκου ονόματα κι άλλα ονόματα από την παγκόσμια ιστορία Ας αρχίσω με τον Walt Disney αυτόν που έθρεψε τα δικά μου παιδικά όνειρα όπως και εκατομμυρίων ανθρώπων, να συνεχίσω με τον Mozzart και τον Beethoven. Θυμάσαι τον Κίπλινγκ και τον ήρωα του τον Κιμ στην ζούγκλα; Θυμάσαι όταν ήσουν πιο μικρός που σου άρεσε ο Πινόκιο του Collodi; Θυμάσαι μετά τι μου έλεγες όταν διάβασες το "Πόλεμος και Ειρήνη" του Τολστόι (και γω το είχα διαβάσει όταν ήμουν στα 13). Κι αν μάθεις γερμανικά θα γνωρίσεις αργότερα τον Γκαίτε στην γλώσσα του.

Βαρέθηκες με τα ονόματα; Κάτσε να πάω σε κάτι πιο φρέσκο , όπως το κινητό σου που βγάζει φωτογραφίες υπάρχει γιατί εφευρέθηκε από κάποιον Meucci. Θυμάσαι τον Τρωικό πόλεμο; Θυμάσαι ποιος πίστεψε στον Όμηρο και βρήκε πράγματι την Τροία ήταν ο Σλήμαν.

Αν μιλήσεις για μιλήσεις για τα αντιβιοτικά που κάθε φορά πίνεις όταν είσαι άρρωστος, αυτά τα φάρμακα που άλλαξαν την ζωή στον πλανήτη πίσω τους θα βρεις το όνομα του Φλέμινγκ που ανακάλυψε την πενικιλίνη. Τα αυτοκίνητα που βλέπεις στο δρόμο αυτός που σκέφτηκε πρώτος την αλυσίδα παραγωγής και μπόρεσαν έτσι να γίνουν φτηνά ήταν ο Χένρυ Φορντ. Και βέβαια σίγουρα θα έχεις ακούσει για τον Αϊνστάιν ν που άλλαξε την πορεία της φυσικής αλλά και τις σκέψης στον αιώνα που πέρασε. Και χωρίς να θέλω να κάνω τον βαρετό δάσκαλο θυμάσαι ποιοι ήταν ο Ουάσινγκτον, ο Φραγκλίνος, Ο Λίνκολν, ο Ρούσβελτ, ο Τσόρτσιλ, ο Ουγκώ Φώσκολο, ο Διονύσιος Σολωμός; Να μην ξεχάσω βέβαια τον Βολταίρο που τόσα οφείλει η Δύση στην σκέψη του. Σ' αυτόν τον κατάλογο οι περισσότεροι έχουν πάρει βραβείο Νόμπελ. Αυτό δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο.

Τι είναι αυτό που έχουν κοινό όλα αυτά τα πρόσωπα μέσα στην Ιστορία; Τα ΑΣΠΡΑ ΓΑΝΤΙΑ. Τι φανερώνουν τα άσπρα γάντια; Φανερώνουν την αδελφότητα. Γιατί όλοι οι άνθρωποι σε όλους του τόπους και σε όλους τους χρόνους έχουν κοινή καταγωγή. Άλλοι πιστεύουν ότι η καταγωγή είναι από τον Θεό, άλλοι λένε ότι είμαστε προϊόν μιας μακράς φυσικής εξέλιξης πάντως είναι σίγουρο ότι όλοι οι άνθρωποι πάνω στην γη θα αναρωτηθούν πως βρίσκονται σε αυτόν τον κόσμο, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής και τι θα συμβεί μετά τον θάνατο. Σε αυτά τα ερωτήματα όλοι είμαστε αδέλφια. Αυτές οι ερωτήσεις είναι που μας κάνουν αδέλφια ανεξάρτητα από την θρησκεία του καθενός και ανεξάρτητα της κοινωνικής καταγωγής.

Τα άσπρα γάντια φανερώνουν την αίσθηση της ελευθερίας. Όπως κατάλαβες από την λίστα των ονομάτων που σου ανέφερα ότι μόνο οι άνθρωποι με ένα ελεύθερο πνεύμα μπορούν να έχουν την δύναμη και την ικανότητα να φτάσουν σε σημαντικά αποτελέσματα: πράγματι κάθε τι που μας σκλαβώνει, κάθε τι που μας αυξάνει τους φόβους μας , κάθε τι που δένει τις σκέψεις μας και δεν μας αφήνει να υψωθούμε είναι ένα όριο για την ελευθερία μας. Να θυμάσαι ο φόβος δεν είναι αρεστός στον Θεό. Τον πνεύμα μας είναι ικανό να φτάσει πολύ ψηλά, αν το τρέφουμε με την σωστή τροφή σε κάθε ηλικία. Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι ο Ιησούς, μιλώντας στους μαθητές του για τα πράγματα που έκανε απάντησε "θα κάνετε όσα κι εγώ και περισσότερα από μένα"

Τα άσπρα γάντια φανερώνουν την ισότητα. Κανένας δεν είναι ανώτερος από τον άλλον. Και καθένας πρέπει να εργαστεί για την ισότητα όλων κι αν χρειαστεί θα πρέπει να θυσιάσει την ζωή του για αυτή την ισότητα. Μα θα μου πεις δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Και βέβαια δεν μπορεί να γίνουμε όλοι ίδιοι καθώς κάθε ένας είναι διαφορετικός με ξεχωριστά χαρίσματα όπως και ελαττώματα. Ισότητα είναι το έδαφος εκείνο που πρέπει να δίνεται στο καθένα έτσι ώστε να μπορεί να αποδώσει το καλύτερο που μπορεί στους άλλους και να ελαττώσει το χειρότερο που έχει πάλι για τους άλλους. Κι όλο αυτό μέσα σε ένα πνεύμα ελευθερίας και αδελφότητας.

Έκανες βλέπω αρκετή υπομονή, αλλά πιστεύω ότι αρχίζεις να καταλαβαίνεις την ιστορία των άσπρων γαντιών. Αλλά δεν αρκεί γιατί δίπλα τους υπάρχει μια μικρή ποδιά που θα σου εξηγήσω τι είναι.

Εκείνο που θα πρέπει να συγκρατήσεις είναι αυτό πίσω από όλα αυτά βρίσκονται πρόσωπα ανθρώπων που είναι ελεύθερα και με ξεκάθαρες αρχές, που είναι ικανά να κρύψουν ένα μυστικό για να δείξουν την σοβαρότητά τους, και που αν πρέπει να μιλήσουν για αυτό το μυστικό το κάνουν μόνο μεταξύ τους γιατί πιστεύουν σταθερά σε τρείς αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας και προσπαθούν να ζήσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις τρείς αυτές αξίες που φαίνονται απλές, αλλά απαιτούν δέσμευση και εντιμότητα για να παραμείνουν ενεργές, όταν στην ζωή παρουσιαστούν καταστάσεις τέτοιες που χρειάζονται λύσεις πιο εύκολες, πιο αποδοτικές αλλά ηθικά πολύ λιγότερο καθαρές.

Αυτό λέγεται τεκτονισμός.

Υπάρχουν βέβαια πολλοί άνθρωποι που δεν είναι ενταγμένοι στον τεκτονισμό, αλλά προασπίζονται με το ίδιο πάθος την ελευθερία, ζουν σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες, διαθέτουν τιμιότητα η μόνη διαφορά αυτό το μυστικό. Το γεγονός αυτός άρχισε από πολύ παλιά όταν οι πρώτοι τέκτονες ήταν και ιερείς που είχαν ένα διαφορετική οπτική γωνία από αυτήν που μοιράζονταν οι καθημερινοί άνθρωποι και έπρεπε να προστατέψουν τις γνώσεις τους έτσι ώστε να μην παρανοηθούν.

Λέγεται ότι ο τεκτονισμός υπάρχει ήδη από τους αρχαίους αιγύπτιους, και τους αρχαίους έλληνες, και τους σταυροφόρους και τους ιππότες της στρογγυλής τραπέζης και φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας μέχρι την ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά γραπτές μαρτυρίες έχουμε για τον τεκτονισμό γύρω από τα 1700. Ο τεκτονισμός είναι πλουσιότατος σε συμβολισμούς οι οποίοι έχουν τις ρίζες του στην αρχαιότητα ή στους παλιούς κτίστες που στα χρόνια που πέρασαν δημιούργησαν σπίτια, εκκλησίες, καθεδρικούς ναούς δηλαδή ο τεκτονισμός μιλά για τον κόσμο χρησιμοποιώντας σύμβολα κτιστών. Για αυτό ο τεκτονισμός ονομάζεται ελευθεροτεκτονισμός, δηλαδή ένας σύνδεσμος κτιστών οι οποίοι συγκεντρώνονταν για να σχεδιάσουν και μετά να κατασκευάσουν. Κάποιοι μπορούσαν να υπολογίσουν, γνωρίζοντας μαθηματικά, άλλοι ήξεραν το λάξευμα της πέτρας, άλλοι ήξεραν να φτιάξουν τις σκεπές και χρησιμοποιούσαν τον χάρακα, τον διαβήτη, το τρίγωνο, το αλφάδι. Φυσικά προφύλασσαν τα επαγγελματικά τους μυστικά με τρόπο έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να τους τα κλέψει. Βέβαια στις γνώσεις τους αυτές υπήρχαν και πολλές αρχαίες απηχήσεις από αστρονομία, φιλοσοφία και βέβαια όλα εκείνα τα θέματα που ο άνθρωπος πάντα αναρωτιέται και πάντα προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως από πού έρχομαι; Ποιος είμαι; Πού πηγαίνω;

Τότε τι συνέβηκε; Καθώς οι τέκτονες ήταν πάντα πολύ σοβαροί και σέβονταν τον όρκο της σιωπής των μυστικών τους, οι υπόλοιποι άνθρωποι άρχισαν να φαντάζονται ποιος ξέρει τι μυστήρια που δεν μπορούσαν να διηγηθούνε και μέσα στους αιώνες ο τεκτονισμός κυνηγήθηκε καθώς παρουσιάστηκε σαν μια σατανική αίρεση , σαν ένα σωματείο εγκληματιών των οποίων ο μόνος σκοπός είναι η κατάργηση του κράτους και της εκκλησίας, Είναι ακριβώς η αντίδραση των ανθρώπων απέναντι στο άγνωστο που πάντα προκαλεί φόβο. Και γιατί θα πρέπει ο τεκτονισμός να προκαλεί φόβο; Ίσως γιατί οι τέκτονες ήταν πάντα συνεπείς, αλληλέγγυοι μεταξύ τους, τίμιοι, αντίθετοι στις χιλιάδες οικονομικές και πολιτικές συναλλαγές που σε όλους τους χρόνους και σε όλες τις κοινωνίες οργανώνονται με στόχο ή την κατάκτηση ή την διατήρηση της εξουσίας. Ακόμα και σήμερα, στην υπόσχεση που δίνεται από όποιον γίνεται δεκτός από τον τεκτονισμό είναι υπόσχεση πίστης και σεβασμού στην Πατρίδα, στην Ανθρωπότητα και στους αδελφούς Τέκτονες.

Πως θα πρέπει να θεωρούνται αυτοί οι άνθρωποι; Και τι μπορεί να παρουσιάσει αυτά τα καθαρά χέρια τι μπορεί να είναι το σύμβολό τους; Αυτό που σου είπα πριν λίγο τα ΑΣΠΡΑ ΓΑΝΤΙΑ.

Και τι πρέπει να κάνει κάποιος για να φτάσει σε αυτά τα συγκεκριμένα αποτελέσματα; Να εργασθεί. Και πως μπορεί να εργασθεί; Με τα εργαλεία και την ποδιά αυτά είναι τα σύμβολα του τέκτονα.Έτσι κάθε τέκτονας διαθέτει κάποιον εξοπλισμό: τα άσπρα γάντια και μια μικρή ποδιά διαφορετικού χρώματος που δηλώνει τον χρόνο που πέρασε από τότε που έγινε δεκτός στον τεκτονισμό.

Και που συγκεντρώνονται οι τέκτονες; Σε ένα μέρος που κάποτε ήταν ανοικτό, και είναι μια μικρή συμβολική αναπαράσταση του ναού του Σολομώντα και του σύμπαντος με τους πλανήτες και τα αστέρια, που οι τέκτονες ονομάζουνε Στοά. Στην στοά συγκεντρώνονται όλα τα πιο σημαντικά σύμβολα και χρόνο με το χρόνο αποκαλύπτουν την σημασία τους χωρίς ανάγκη διδασκαλίας, αλλά μόνο γιατί ο τέκτονας γίνεται περισσότερο ευαίσθητος στο να κατανοεί καλύτερα όλα αυτά τα πράγματα που αφορούν την ψυχή και το πνεύμα.

Και γιατί πράγμα συγκεντρώνονται στη στοά τώρα που δεν έχουν σκοπό να κατασκευάσουν καθεδρικούς ή άλλα κτίρια; Για να μάθουν σιγά - σιγά να γίνονται καλύτεροι. Καθένας προσπαθεί καλυτερεύσει τον εαυτό του και να θρέψει τον πνεύμα του, να διορθώσει τα ελαττώματά του, έχοντας παράδειγμα τους μεγαλύτερους και τον τρόπο ζωής τους, προσπαθώντας να σκέπτεται με ορθότερο τρόπο και να επικοινωνεί καλύτερα με τους άλλους αυτό που σκέπτεται. Και όλοι μαζί να προσπαθούν να το κάνουν κτήμα της καθημερινότητας τους. Υπάρχουν στιγμές πάρα πολύ συγκινητικές στιγμές όταν ένα ηλικιωμένο άτομο ευχαριστεί έναν πολύ νεώτερο του γιατί έμαθε πολλά πράγματα από αυτόν. Πράγματι το μυστικό είναι ένα μόνο και ισχύει για όλους και ισχύει για την ζωή του καθενός και για την ζωή της κάθε ημέρας : αυτό που ο καθένας είναι και έχει δεν είναι δικό του, είναι ένα δώρο έτσι λοιπόν όλοι μπορούν να δώσουν και όλοι μπορούν να δεχτούν από όλους.
Ο καθένας τέκτονας μέσα στην στοά είναι μια ακατέργαστη πέτρα που ο ίδιος πρέπει με υπομονή μέχρι να γίνει τετράγωνη και λεία, και για αυτό του προσφέρονται τα εργαλεία του εργαστηρίου.

Στη Στοά κάθε ένας εργάζεται στο όνομα της δόξας του Μεγάλου Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος έτσι ώστε να θυμάται συνεχώς τον στόχο του που είναι αυτός της τελειότητας μέσα στη δόξα του Δημιουργού του. Δεν τον λέμε Θεό γιατί ο Θεός δεν έχει όνομα, τον λέμε Αρχιτέκτονα στην προσπάθεια να βρούμε λέξεις που να εκφράζουν το άφατο.

Ο τεκτονισμός υπάρχει σε όλο τον κόσμο δεν θέτει ως εμπόδια την θρησκεία του καθενός ή την φυλή ή την ηλικία του , ένα παιδί 20 χρόνων είναι τόσο σημαντικό όσο ο πρόεδρος της δημοκρατίας, κανένας δεν κρίνει τον άλλον με κακία, αν κάποιος έχει ανάγκη από βοήθεια ακόμα και υλική γνωρίζει ότι οι αδελφοί του μπορούν να το προσφέρουν. Είναι σαν όλα τα καλά πράγματα που τα καταλαβαίνεις ακόμα κι αν μιλούν διαφορετικές γλώσσες, ακόμα και αν είναι κάποιος σε διαφορετική χώρα, ακόμα κι αν είναι ένας εργάτης και ο άλλος ένας επιστήμονας.

Σίγουρα μέσα σε τόσους αιώνες ύπαρξης του τεκτονισμού, όπως παντού, ξεγλίστρησαν και απατεώνες, κάποιοι που πίστευαν ότι μπορούν να κρύψουν κάτω από την ποδιά του τέκτονα και τα άσπρα γάντια την άσχημη πλευρά της ύπαρξής τους που δεν ήταν συμβατή με τους τεκτονικούς σκοπούς. Αυτοί σιγά - σιγά αποκαλύφθηκαν και εκδιώχθηκαν ή κουράστηκαν όταν είδαν ότι τα αποτελέσματα που περίμεναν δεν έρχονταν. Οι πραγματικοί τέκτονες δεν καταδέχονται ούτε να υπερασπίσουν τον εαυτό τους από τις κακίες που τους αποδίδονται, γνωρίζουν ότι είναι περιττό και ότι κάποια πράγματα δεν επιδέχονται εξηγήσεις με λόγια αλλά με έργα και με παραδείγματα.

Όταν βρίσκονται στην στοά οι τέκτονες δεν φωνασκούν, έχουν κανόνες, συμπεριφέρονται σοβαρά, προσπαθούν να συγκεντρώνονται και κάθε πράγμα που κάνουν και λένε οδηγείται από μια μυσταγωγία. Σε μια τελετή μπορεί κάποιος να παρευρεθεί και ως θεατής αλλά σε μία μυσταγωγία πρέπει να μετέχει προσωπικά. Πράγματι μέσα στην στοά κάθε τέκτονας έχει έναν συγκεκριμένο καθήκον. Ένας έχει καθήκον να κλείνει την πόρτα όταν οι άλλοι εισέλθουν, άλλος κάνει το προσωπικό προσκλητήριο, άλλος συνοδεύει τους αδελφούς για να καθίσουν, άλλος προεδρεύει, άλλος κάνει τον γραμματέα και σημειώνει όλα αυτά που λέγονται. Και από την άλλη καθένας συμμετέχει προσωπικά φέρνοντας τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του.

Σιγά - σιγά οι τέκτονες λίγο κάθε φορά, οι πιο νέοι τέκτονες λαμβάνουν από τους αρχαιότερους τις κατάλληλες συμβουλές έτσι ώστε να μπορέσουν να αλλάξουν τον εαυτό τους. Και γιατί αυτή η εμμονή στον εαυτό; Μα για να αλλάξεις τους άλλους πρέπει πρώτα να αλλάξεις τον εαυτό σου. Πώς να κάνεις τον κόσμο καλύτερο αν ο εαυτό σου είναι γεμάτος ελαττώματα και παραξενιές. Όλα αυτά είναι στοιχεία που διαπερνούν την ιστορία της ανθρωπότητας και είχαν σημαντική σημασία που διαπέρασαν τους αιώνες και παραδόθηκαν από τέκτονα σε τέκτονα και δεν χάθηκαν και κάθε τέκτονας μπορεί να τα μεταφέρει στα παιδιά του με το παράδειγμα του.

Κατάλαβες τώρα γιατί ο μπαμπάς έψαχνε τα άσπρα γάντια; Γιατί είναι ένας τέκτονας, που αισθάνεται περηφάνια. Εκτός από τους αδελφούς μου τέκτονες ο μοναδικός που γνωρίζει το μυστικό μου είσαι εσύ και είσαι ο πρώτος που είσαι μάρτυρας της καθημερινής συμπεριφοράς μου.»

Κι αν αυτές οι γραμμές διαβασθούν από ένα άλλο γιό η κόρη τέκτονα ελπίζω ότι εξήγησα απλά και καθαρά αλλιώς……. Ρωτήστε τον μπαμπά ή την μαμά που θα σας αποκαλύψουν ένα άλλο τεμάχιο από αυτό το απλούστατο "μυστήριο" αυτό το μυστήριο που διαπερνάει την ιστορία σαν αεράκι μιας λεπτής ανάσας και μεγαλώνει την αλυσίδα αυτών των ανθρώπων που εργάζονται με τον διαβήτη και τον γνώμονα για το καλό όλων των ανθρώπων της γης, χωρίς να θέλουν να κρατήσουν για τον εαυτό τους παρά ένα χαμόγελο ενός παιδιού που θα μπορεί να κοιτάζει ξανά με εμπιστοσύνη τον κόσμο.

H διαφωνία του Κόρακα με τον Τεισία (ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ)

    Ο Τεισίας ήταν μαθητής του φημισμένου ρητοροδιδάσκαλου και πολιτικού Κόρακα, που είχε διακριθεί τον πέμπτο αιώνα στις Συρακούσες, ως έξοχος δικανικός ρήτορας. Χαρακτηριστική της ρητορικής δεινότητας των δύο ρητόρων, μαθητού και δάσκαλου ήταν η εξής ιστορία, που διηγούνταν στις Συρακούσες:

   Όταν ο Τεισίας ήταν νεαρός ακόμη, επισκέφθηκε τον Κόρακα και του ζήτησε να του μάθει την τέχνη της ρητορικής. Όμως επειδή ακόμη κι αν πουλούσε όλη του την περιουσία δεν θα έφτανε να πληρώσει ούτε τα μισά δίδακτρα συμφώνησαν ότι θα τον πλήρωνε, όμως, μόνο αν τον έκανε καλό ρήτορα και κέρδιζε την πρώτη του δίκη στο δικαστήριο.

  Ο Κόρακας δέχτηκε. Ο Τεισίας έγινε, μετά τετραετή διδασκαλία, εξαίρετος πράγματι ρήτορας, αλλά δεν ανελάμβανε να συνηγορήσει σε δικαστήριο, για να αποφύγει την πληρωμή. Ο Κόρακας αναγκάστηκε να καταγγείλει το μαθητή του στα δικαστήρια.Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε τότε σ’ αυτή τη δίκη, για να παρακολουθήσει τη μονομαχία ανάμεσα σε δάσκαλο και σε μαθητή.

Ας διαβάσουμε την επιχειρηματολογία και των δύο:

   Ο Κόρακας εξήγησε στους δικαστές τη συμφωνία, που είχε κάνει με τον Τεισία και τέλειωσε με αυτά τα λόγια: «Και τώρα, ω δικαστές, αποφασίστε. Σας ειδοποιώ όμως, πως μου είναι αδιάφορο τι απόφαση θα βγάλετε. Γιατί είτε τον καταδικάσετε τον Τεισία είτε τον αθωώσετε, εγώ τα λεφτά μου θα τα πάρω»! Οι δικαστές του ζήτησαν να εξηγήσει. Ο Κόρακας συνέχισε: «Αν το δικαστήριο αποφανθεί, πως οφείλει να με πληρώσει ο μαθητής, σύμφωνα με την απόφασή του, θα με πληρώσει φυσικά. Αν όμως αποφασίσετε, πως δεν υποχρεούται να με πληρώσει, τότε ο μαθητής μου θα έχει κερδίσει την πρώτη του δίκη, οπότε, με βάση τη συμφωνία μας, οφείλει να με πληρώσει».

   Οι δικαστές έμειναν έκπληκτοι. Αλλά ανέβηκε τότε στο βήμα ο νεαρός Τεισίας και είπε:

«Και εγώ αδιαφορώ για την απόφαση του δικαστηρίου. Γιατί ότι και αν αποφασίσετε, δεν οφείλω καμιά πληρωμή». Στην νέα έκπληξη των δικαστών ο Τεισίας συνέχισε: «Αν το δικαστήριο αποφασίσει να μην πληρώσω το δάσκαλο, τότε δεν θα τον πληρώσω φυσικά. Αν όμως αποφασίσετε πως πρέπει να τον πληρώσω, τότε θα έχω χάσει την πρώτη μου δίκη, οπότε, κατά τη συμφωνία μας, δεν του οφείλω πληρωμή»!

  Οι δικαστές, μη ξέροντας ποιόν να πρωτοθαυμάσουν, το δάσκαλο ή το μαθητή είπαν την παροιμιώδη έκτοτε φράση:

«Εκ κακού κόρακος κακόν ωόν».